İşte ben….Mor Yeşil sandığın sahibi.. Sandığımı açmadan önce bir merhaba demek istedim.. Bir “hoşgeldiniz” demek istedim. Zaman zaman yazılarımı paylaşacağım sizlerle.. İlki kendimle ilgili.. Belki beni tanımanıza da yardımcı olur bu yazı.. Sonra açarız[…]
Kategori: Sandığımdan Size
Son Hediyem
Fotoğraf çekmeyi çok severdi büyükbabam… Çok eskiden ben daha küçücükken yeni evlenen insanların mutluluklarını ebedileştirmek için, ya da sünnet olan bir küçük adamı mutlu etmek için fotoğraf çekme işini üstlenirdi. Biz de giderdik onunla[…]
Sahur Vakti
Sahur vakti… Balkondayım.. Sessizlikte uzaktan bir davul sesi.. Tek tük geçen otomobiller, bir iki kadın sesi… Karşı sitede yanan birkaç dairenin ışığı… Ramazanda sıradan bir gece… Yaşlanıyorum sanırım…Ya da yaşlandım.. Eski ramazanlar geliyor aklıma… Bir[…]
Sizin hiç babanız öldü mü?
Sizin hiç babanız öldü mü? Nereden duyduğumu hatırlamıyorum bu acı dolu soru cümlesini? O gün de aynı şimdi olduğu gibi içimi acıtmıştı. Cevabını uzun uzun düşünmüştüm..Çok yıllar öncesine götürmüştü bu soru beni. Çok uzun[…]
Gözümün Nuru; Anneannem
Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum yazarken.Kayboluyorum kelimelerin içinde..Bazen susadığımı bazen acıktığımı fark ediyorum..Bazen bakıyorum kahvem soğumuş masada bazen buz dolu içeceğim ısınmış..Kağıtların kitapların fotoğrafların arasında kalmış bir tepsi gözüme ilişiyor..İçindeki tabakta iki kurabiye..Soğuyan kahve neyse[…]
Annem’e..
Her zaman ojeli, uzun tırnakları vardı. Orta boylarda, düzgün fiziğe sahip bir kadındı… Yakın zamana kadar otuzsekiz beden giyer, hiç şaşmazdı… Upuzun kirpiklerinin çevrelediği iri kahverengi gözleriyle bana çok güzel bakardı ama en[…]
BAZI SAHNELER VAR AKLIMDA
Geç vakti gecenin..uyumak istiyorum ama beynimde anılar beni bırakmıyor..bir yandan “aşk tesadüfleri sever”in müzikleri odamın sessizliğinde..Bunu yazmalıyım diyor iç sesim..Çok sinemaya gitmem ben..Film sevmediğimden değil..Sırf açık havaya ve insanlara olan bağımlılığından..Çok gülerlerdi arkadaşlarım bana.[…]
Bahçemden gelen mutluluk
İlk anımsadığım, o yıllarca defalarca inip çıktığım merdivenlerin yapılışıydı..Dubleks olan ev iki ayrı daireye dönüşüyordu. Üst tarafta biz oturacaktık..Ahşap merdivenler yeşile boyandı.Duvarlar açık pembe..2-3 yaşlarındaydım..Annemin yanında, kokusunu duymadan uyuyamazdım.. Okula başlayana kadar oynamam için[…]
İLK AŞK İLK HİKAYE…
En büyük hayalimdi yazar olmak…çatı katında denize bakan bir odam olacaktı günün birinde bir de daktilom..o zamanlar bilgisayar diye bir aletin varlığından haberimiz bile yoktu.iyi bişeydi daktilo sahibi olmak.geceleri denize bakan odamda oturup sabaha[…]